Narodzenie  Ducha Świętego zasygnalizowane zostało na Ziemi przez serię ważnych wydarzeń historycznych.

W lipcu 1870, papież Pius IX (Giovanni Maria Mastai Feretti) wydał dogmat          o nieomylności papieskiej. Nigdy człowiek nie był aż tak zarozumiały.

Dzień , w którym  chciał ogłosić swą nieomylność ludowi, okrył się złotem i drogimi kamieniami, mając nadzieję, że poprzez blask jego ubioru, jego kardynałów i biskupów, przedstawi imponujące widowisko. Chciał, poprzez wschodzące słońce, pokazać wspaniałość istoty posiadającej całą chwałę Boga.

Nieszczęśliwie, słońce nie zaświeciło tego ranka a głęboka ciemność przysłoniła Ziemię.  Rzekomy bóg, w podeszłym wieku, za stary by czytać w ciemnościach, kazał ustawić świece ale wciąż było to zbyt mało by mógł czytać. Z tego powodu o nieomylności, w zastępstwie,  przemówił kardynał.  Po przeczytaniu zaledwie kilku lini tekstu, błyskawica rozświetliła niebo a  straszny huk wydobył się z czarnego nieba. Przerażenie opanowało całe grono. Kardynał wyskoczył z krzesła drżąc się cały i  wykrzykując: "To jest głos Boga , który mówi, to jest grzmot z Synaja".

Działo się to 18 lipca 1870. I jak przypadkiem, Eugène Richer dit La Flèche urodził się dziewięć miesięcy później.

We wrześniu 1870, dwa miesiące po ogłoszeniu nowego dogmatu, ten sam  papież stracił status papieski.

Król Victor Emmanuel wspomagany przez jego ludzi pokonał żuawów papieskich, dowodzonych przez francuskiego generała Charette i Pius IX musiał haniebnie kapitulować. Tego samego dnia  włoskie wojska weszły do Rzymu i mogliśmy być świadkami jednego      z największych i urodzajnych wydarzeń w historii nowożytnej, czyli końca doczesnej władzy papieży na Ziemi.

Papież został ograniczony do stanu więźnia Watykanu, i pozostał tak aż do układu Latran      w 1929, gdzie Mussolini zwrócił wolność papieżowi.

Trzeba zauważyć , że podczas całego życia Eugène Richer dit La Flèche, papież - fałszywy przedstawiciel Boga, był uważany za więźnia w jego ogrodach papieskich.